Zegereeks eindigt in de modder: 2-1 verlies bij DOSC

Kampioenswedstrijd valt in het water

Vorige week zaterdag werd alles afgelast, terwijl het op de speeldag zelf stralend weer was. Vandaag gaat het gewoon door, terwijl de regen met bakken uit de hemel komt. We begrijpen er niks van, maar gaan toch maar naar Den Dolder. Ondanks het weer zijn de verwachtingen hoog gespannen: vandaag kan de E11 bij winst kampioen worden!

Aangekomen in Den Dolder zien we een veld waar andere Herculanen aan het voetballen zijn: een soort modderpoel. Wij krijgen een zo uit de verte beter ogend veld toegewezen. Dichterbij valt ook dit vies (!) tegen: je zult maar keeper zijn en moeten duiken naar de bal… Ruben heeft voor aanvang nog sneeuwwitte kousen.

Gijs moet vandaag helaas verstek laten gaan. Timo en Ewout gaan proberen hem te vervangen als kilometervreters / stofzuigers. En als de nood aan de man mocht komen, zullen ze net als Gijs dat kan doen, aan de noodrem trekken.

Maarten start als wissel bij Anske in de deken. Het veld is glad en de bal is nog steeds rond. Maar: hij rolt niet echt lekker. Dat maakt combineren moeilijk. DOSC kan beter overweg met de omstandigheden dan onze helden. Onze verdedigers hebben hun handen vol aan de dreigend opkomende aanvallers. In de 10^e minuut gaat het mis: de DOSC-aanvaller ontwijkt behendig onze verdedigers en krijgt een schietkans: 1-0. Nog weinig aan de hand zou je denken, dit gebeurde bij de De Bilt ook. Maar dan wordt het 2-0 in de 15^de minuut. Vanaf dat moment is het alle hens aan dek. Pompen of verzuipen? Timo trekt zoals aangekondigd aan de noodrem, maar blesseert daarbij een DOSC-speler. Van opbouwen komt niet veel terecht.

Aanvallers Jan en Mart rennen zich de benen uit het lijf, maar worden goed gedekt door de tegenstanders. In de 20^ste minuut is er weer eens een ouderwetse Hercules E11-aanval. Hij dreigt te smoren in het strafschopgebied vol vette Dolderse klei, maar daar duikt Jan ineens op. Met een soort oerschreeuw en een duik naar de bal jaagt hij de tegenstander schrik aan. De bal belandt bij Mart, die eindelijk eens de kans krijgt voor een schot. Goal! We gaan pauzeren bij de stand 2-1 achter. De hoop is nog niet opgegeven, integendeel. Hercules begint net een beetje op stoom te komen. Maar is het op tijd? Het is weer een beetje het oude “derdehelft-gevoel”.

In de rust brengt Gerdien een kan warme chocomel. Verkleumd als ze zijn, kunnen de spelers dit wel waarderen.

Na rust gooit het team alles op de aanval. Het aantal kansen is niet bij te houden. Toch hoeft de DOSC-keeper niet vaak modder te happen, want alles verdwijnt naast en over het doel. De spelers willen zó graag, dat de rust voor een gericht schot tussen de palen ontbreekt. En DOSC is ook niet gek, die ruiken de overwinning. Lak aan de kampioenskansen van Hercules! Dus gaan zij met man en macht verdedigen. Als ze een keer uitbreken is daar Ewout die opruimt. Hoe goed Hercules het ook doet, het lukt gewoon niet vandaag.

En zo was de teleurstelling GROOT toen de eindstand 2-1 werd, waren de kousen van Ruben ineens zwart, bleef de champagne in de tas en dropen we af richting warme douche. Alwaar meteen een nieuw plan werd gesmeed: alsnog inhalen tegen CDW? Zou leuk zijn. Zingend stonden de mannen onder de douche…

Grote vraag is nu of Kampong vandaag wel heeft kunnen spelen tegen CDW. Zo ja, dan bestaat er een grote kans dat ze gewonnen hebben en dus Hercules in punten gepasseerd zijn. Zo nee, dan hangt het er helemaal vanaf of er nog ingehaald gaat worden. Arm CDW heeft nog wedstrijden tegen zowel Kampong als Hercules staan. Vrijwillig nog twee keer als schietschijf fungeren is nou ook weer niet het leukst wat je kunt bedenken. We wachten nog even af.